Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/2676 K.2013/23672

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

1-Hüküm fıkrasında TCK 53/1.maddedeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilen sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası ertelenmediği halde kısa süreli hapis cezası ertelendiğinden bahisle TCK 53/4.madesi gereğince TCK'nun 53/1. fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

2-TCK'nın 53.maddesinin (3) fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi.

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden TCK'nun 53.maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkarılarak yerine ""TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet haklarından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,