Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/361 K.2013/23562

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut olay yeri tespit tutanağında, jandarma sorumluluk sahası içinde park edilmiş bir araca eşya yüklemeye çalışan iki şahsın kaçmaya çalıştığı fakat yakalandığının, bu kişilerin sanıklar olduğunun bildirilmesi ve başkaca iki şahıstan bahsedilmemesine karşın, tutanak mümzii tanıklardan ... ... ve ... ...'ın sanıkların savunmalarında da bildirdikleri iki ayrı şahıstan daha bahsetmeleri ve sanıkların atılı suçlamayı kabul etmemeleri karşısında, diğer tutanak mümzii tanıklar da dinlenip, tutanak ile tanıklar ... ve ...'ın ifadeleri arasındaki çelişki giderilerek,

dava konusu araca eşya yükleyen şahısların sanıklar mı yoksa sanıkların dışında başka iki şahıs mı olduğu ve olayın gerçekleştiği yerin kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması, savunmaların buna göre değerlendirilmesi ve sonucuna göre suç vasfı tartışılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında verilen uzun süreli ve erteli hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak, TCK.nun 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu dışındakiler yönünden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,