Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/15018 K.2015/13681

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 116/119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanık ve dava konusu kaçak eşya hakkında mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

sanığın da aşamalardaki savunmasında ele geçen 190 paket sigarayı kişisel ihtiyacı için bulundurduğunu ifade ettiği anlaşılmakla, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı ve dava konusu eşyanın ticari miktar ve mahiyette de olmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde eylemin tek suç oluşturacağı da dikkate alınmadan; bölünerek 4733 sayılı Yasanın 8/4 fıkrası gereğince beraat, 5607 sayılı Yasanın 3/5. fıkrası gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,