KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/15574 E., 2015/21008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 7 - 2013/4501
- Mahkemesi
- Şırnak Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 12/04/2012
- Numarası
- 2012/145 (E) ve 2012/447 (K
- Suç
- 5607 sayılı Yasaya aykırılık
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanıkların eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması;
2- Sanıklar hakkında hükmolunan temel cezadan TCK 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra ayrı ayrı 5 ay 25 gün hapis ve TCK 52/2 maddesi gereğince 8 gün karşılığı 160,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına karar verildiği halde, hükmün 4. fıkrasında; “Sanıkların neticeten ayrı ayrı 5 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” denilmek suretiyle hükümde çelişki ve karışıklığa sebebiyet verilmesi,
3- Hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında; denetim süresinin belirlenmesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
4- 5237 Sayılı TCK’nun 51/7.maddesi gereğince sanıkların denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde; ertelenen cezalarının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanıkların denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde ertelenen hapis cezalarının tamamının bir infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK 232/6 maddesine aykırı davranılması,
5- TCK 51/8 maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratının yapılmaması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/15574, K. 2015/21008, 3 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama