Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/2296 K.2015/22833

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekili 10.01.2013 tarihli hakim havalesini içeren dilekçe ile temyizden vazgeçtiğinden sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suça konu eşyanın değer ve miktarına göre sanık hakkında orantılık ilkesi de gözetilmek suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan Yasa maddesinin 3. fıkrasının " Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet, ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi davaya katılan olarak kabul edilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkartılarak yerine " Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-a, b, d, e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya.