Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/2967 K.2014/3183

2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20/e maddesinde belirtilen çevresel etki değerlendirme sürecinde verdikleri taahhütlere aykırı davranmak eyleminden dolayı G.Kristal Turizm Inş. Paz. ve Tic.

A.Ş. hakkında, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20/e maddesi uyarınca 13.226 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına yönelik Antalya Valiliği İl Çevre ve Orman Müdürlüğünün 03/06/2010 tarihli ve 5359 sayılı idarî yaptırım kararına itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair Manavgat 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 12/06/2012 tarihli ve 2011/3 değişik iş sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin MANAVGAT 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2012 tarihli ve 2012/264 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 31.12.2013 gün ve 80321 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2014 gün ve KYB. 2014-3128 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 25/2 maddesindeki "İdarî yaptırım kararlarına karşı tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde idare mahkemesinde dava açılabilir.

Dava açmış olmak idarece verilen cezanın tahsilini durdurmaz, idarî para cezalarının tahsil usûlü hakkında 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme ile 2872 sayılı Kanun çerçevesinde tesis olunan idarî para cezalarına itirazın idari yargının görevine girdiği yönündeki Uyuşmazlık Mahkemesinin 13/04/2009 tarihli ve 2008/442 esas, 2009/92 sayılı kararı karşısında idare mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiği cihetle,

itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;