Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/9671 K.2015/14587

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi'nin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın temyiz istemine gelince;

Mahkeme tarafından sanığa, 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarı yerine gümrüklenmiş değer kamu zararı olarak bildirilmişse de hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili değerlendirmede aynı zamanda “sanığın suça olan eğilimi nazara alındığında şartları oluşmadığından” şeklindeki gerekçeye de dayanılmış olması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine aykırı olarak gün adli para cezasının hesabı sırasında uygulanan yasa maddeleri gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca hükmün 1. bendine "2 yıl hapis ve" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 52/2 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/05/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hürriyeti bağlayıcı ceza yönünden "..Sanığın mahkememizden yine kaçakçılık suçundan devam eden dosyasının bulunması ve suça olan eğilimi nazara alındığında sanığın bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemeye kanaat gelmediğinden..." şeklindeki yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı Yasa'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanık hakkında ayrıca başka davaların ve kesinleşmemiş mahkumiyet kararlarının bulunması söz konusu müesseselerin uygulanmasına yasal engel değildir. Mahkeme bu müesseseleri uygulamama gerekçesinde ayrıca "sanığın suça eğilimli" olduğunu belirtmekte ise de bu kabulün gerekçelerini göstermemiştir. Belirttiğim bu nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.