KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/12992 E., 2019/19996 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5015 sayılı Yasaya muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme, müsadere
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar yönünden engel hali bulunmayan, talimat mahkemesinde alınan savunmalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden ve dosyada KEMT varakası bulunmadığından kamu zararından haberdar olmayan sanığa, davaya konu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre,
gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken "Sanık ... hakkında Hatay 2. Asliye Ceza mahkemesinin 2009/498 esas karar sayılı ilamı ile HAGB kararı verildiği ve bu şekilde sanığın önceden kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından CMK'nun 231/ 5 - 6. maddelerinin uygulama koşullarının oluşmadığından sanık hakkında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
13.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu eşyanın, hacim ve miktar itibari ile aracın ağırlıklı bölümünü oluşturduğu belirtilmiş ise de; dava konusu eşya ve nakil vasıtasının değerleri dikkate alındığında nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle araç müsaderesinin TCK'nun 54/3. maddesi uyarınca hakkaniyete de aykırı olacağı dikkate alınarak dava konusu nakil vasıtasının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/12992, K. 2019/19996, 28 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama