Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/2636 K.2017/9067

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun altsoy dışında kalan kişiler bakımından infaz tamamlanıncaya kadar, altsoyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Dava konusu eşyanın müsaderesi yerine söz konusu eşyanın müsaderesine ve tasfiyesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükmün gün para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan “TCK.nun 50/1'' ibaresinin çıkarılıp yerine gelmek üzere “TCK.nun 52/2.” ibaresinin eklenmesi,

2-Hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,