Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/2640 K.2017/9013

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla,

ertelemeye engel adli sicil kaydı bulunmayan ve tutanaklara yansıyan olumsuz bir durum olmadığı halde sanık hakkında pişmalık göstermediği ve bir daha suç işlemeyeceğine dair olumsuz kanaatin nasıl oluştuğu açıklanmadan "Sanığın birkaç günlük ya da birkaç aylık yeni bir şoför olmayıp suç tarihi itibarı ile 6-7 yıldır aynı firmada şoförlük yapması ve araçta muavinin bulunmaması,

böyle bir durumda kendisinin hatta belki de ilgili firmanın da bilgisi dahilinde bu işi yaptığı kanaatine varıldığından sanık hakkında TCK.nun 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesi halinde bir daha suç işlemekten çekineceğine dair mahkememize olumlu kanaat hasıl olmadığından sanık hakkında TCK.nun 51. maddesi gereğince takdiren ertelenmesine yer olmadığına'' şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun altsoy dışında kalan kişiler bakımından infaz tamamlanıncaya kadar, altsoyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Dava konusu eşyanın müsaderesi yerine söz konusu eşyanın müsaderesine ve tasfiyesine hükmedilmesi,