Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/5482 K.2018/5498

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Sanık ...'ye ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasında TCK.nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Doğrudan verilen adli para cezasının gün karşılığı miktarının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK.nun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Sanığa ilişkin hükmün ilk bendinde "gün karşılığı" ibaresinden önce gelmek üzere “TCK.nun 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi,

2-Hükümden TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmamasına ilişkin bendin çıkartılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Nakil vasıtasının iadesine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 54. maddesinde düzenlenen müsaderesinin hukuksal niteliği itibariyle ceza değil güvenlik tedbiri olduğu ve güvenlik tedbiri niteliğindeki müsadereye karar verilmemesi aleyhe bozma yasağına konu olmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Mahkemece "5607 sayılı Kanun madde 13'deki şartları taşımadığından" şeklindeki gerekçe ile nakil aracının iadesine karar verilmiş ise de; dava konusu eşyanın, taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturması ve kaçak eşyanın değeri ile müsaderesine karar verilen nakil vasıtasının değeri göz önüne alındığında, nakil aracının müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III.Sanık ...'e ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 08.02.2013, iddianame düzenleme tarihinin 13.02.2013 olduğu ,

Dairemizde aynı gün incelenen 2017/2431 Esas sırasında kayıtlı Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/29 Esas, 2014/146 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 04.02.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 11.02.2013 olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK.nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyanın celp edilerek incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,