Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/9828 K.2018/13223

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanığın eyleminin bir bütün halinde 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde, eylem bölünerek 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası gereğince hüküm kurulmasına yer olmadığına, 5607 sayılı Yasanın 3/5. fıkrası gereğince de mahkûmiyet karar verilmesi

2. İddianamede ve sevk maddesinde gösterilmediği halde 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3. Suç tarihi itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen, katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olan Gümrük İdaresi'nin lehine vekalete hükmedilmesi,

4. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5. Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezası için TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve ayrıca TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,