Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/2869 K.2016/3764

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na aykırı davranmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 2015/75 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/129 esas sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan dava ile hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan bahisle birleştirmeye muvafakat edilip edilmeyeceğinin sorulması üzerine,

Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından birleştirmeye onay verilmemesine rağmen, Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi tarafından 10/04/2015 tarihli ve 2015/75 esas, 2015/202 sayılı kararla her iki davanın birleştirilmesine karar verilmesi sebebiyle yapılan itirazın reddine ilişkin Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/05/2015 tarihli ve 2015/531 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06/11/2015 gün ve 72108 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/12/2015 gün ve KYB.

2015-369024 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/07/2007 tarihli ve 2001/10002 esas, 2007/10828 karar, 20/01/2010 tarihli ve 2009/42568 esas, 2010/602 karar sayılı ilamları ile Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 14/02/2008 tarihli ve 2008/1309 esas, 2008/919 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan, "(1) Çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturma ayrı yürütülür.

(2) Bu hâlde de çocuklar hakkında gerekli tedbirler uygulanmakla beraber, mahkeme lüzum gördüğü takdirde çocuk hakkındaki yargılamayı genel mahkemedeki davanın sonucuna kadar bekletebilir. (3) Davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi hâlinde, genel mahkemelerde, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerin uygun bulması şartıyla birleştirme kararı verilebilir.

Bu takdirde birleştirilen davalar genel mahkemelerde görülür." hükmü ve Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2015/75 esas sayılı müzekkeresi ile yaptığı dosyaların birleştirilmesine muvafakat verilmesi talebine, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2015 tarihli ve 2015/129 esas sayılı yazısı ile onay verilmemesi karşısında, mahkemelerin uygun bulması şartının gerçekleşmediği olayda birleştirme kararı verilemeyeceği gözetilmeden, verilen birleştirme kararma karşı yapılan itirazın kabulü yerine,

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;