KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2016/3176 E., 2019/39333 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme, müsadere
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı uyarınca, tek suç işleme kararı kapsamında kısa aralıkla iki kez 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde düzenlenen suçu işlemesi, hukuki kesintinin iddianame düzenlenmesiyle gerçekleşecek olması, işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, aynı suç işleme kararıyla hukuki kesinti gerçekleşmeden yeniden suç işleyen sanıklar..., ...ve ...'ın hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yerine, her bir eylemi ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,
2) Sanık ...'in suçlamayı kabul etmemesi, hükme dayanak teşkil eden görüşmelerin hangi suç eşyasına ilişkin olduğu açıklanmadan iki ayrı eylemde ele geçen kaçak cep telefonlarının miktarına dayanılarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş ise de; sanık ...'ın dava konusu cep telefonu ve tablet PC'leri Terra İletişim ve Dış Tiçaret Ltd.Şti'’nden satın aldığını savunup eşyaya ilişkin fatura ve ödemeye ilişkin çek ibraz etmesi ve anılan şirketin yetkililerinin adreslerinin dosya kapsamında tespit edilmesine rağmen dinlenmediklerinin anlaşılması karşısında;
gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından faturayı düzenleyen anılan şirketin yetkililerinin dosya kapsamında belirlenen adreslerinden ve bulunamamaları halinde yeni adreslerinin ticaret sicili, vergi dairesi gibi kurumlardan araştırılarak bulunduğunda yetkililerin dinlenmesi, sanık ... ile şirket arasındaki ilişkinin tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2016/3176, K. 2019/39333, 23 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama