Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/1927 K.2019/18126

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre 25/12/2014 tarihinde saat 06.00 sıralarında Habur Gümrük Sahasının Irak ülkesinden Türkiye'ye çıkış tarafında yapılan saha kontrollerinde tanker araçlarının olduğu tarafta bir tanker dorsesinin yanında bulunan sanığın elindeki poşette 27 karton, bahsi geçen tankerin altında ise gizlenmiş vaziyette 18 karton olmak üzere toplam 45 karton kaçak sigara ele geçirildiği,

yakalama esnasında sanığın kolluk görevlilerine kaçak sigaraları gümrük sahası çıkış tarafında bulunan free shoptan araç şoförleri yoluyla aldığını, sigaraları günde 50 TL karşılığında gümrük sahasının duvarının karşı tarafında bulunan ... adlı şahsa atmakta olduğunu beyan ettiği, sanığın müdafisiz kolluk ifadesinde;

ele geçen sigaraların 27 kartonunun kendisine ait olduğunu, 18 kartonunun ise yanında bulunan ancak kolluk görevlileri geldiğinde kaçan ...'e ait olduğunu belirttiği, mahekemedeki savunmasında ise kolluk ifadesini ve olay tutanağı içeriğini kabul etmediğini, sürekli Irak ülkesine gitmekte olduğunu, olay tarihinde de Irak ülkesine giderken sigara götürmek istediğini, kendisinin Türkiye'ye giriş yapmaya çalışmadığını, aksine Türkiye'den Irak ülkesine çıkış yapacak olduğunu, duvardan Türkiye tarafına sigaraları atmaya çalışmadığını, 27 karton sigaranın kendisine ait olduğunu, 18 kartonun ise ...'e ait olduğunu,

suçlamaları kabul etmediğini belirttiği olayda tutanak tanıklarının mahkemedeki beyanlarında; tutanak içeriğinin doğru olduğunu, kameraları takip etmekle görevli olan personel tarafından kendilerine sanığın duvardan Türkiye tarafına doğru sigara atmaya çalıştığının bildirilmesi üzerine olay mahaline giderek sanığı yakaladıklarını, sanığın yanında başka kimsenin olmadığını ancak sanığı dışarıdan yönlendiren başka bir kişi olduğunu belirtmeleri ve bizatihi sanığın kabul ettiği sigara miktarının ticari miktar ve mahiyette olması nazara alındığında atılı suçun sübuta erdiği ve 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi yollamasıyla 3/1,

3/10. maddeleri kapsamında bulunduğu anlaşılmakla sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,