Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/3862 K.2018/4055

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Hükmün gerekçesinde sanık hakkında “5607 sayılı Kanunun (6455 S.Y ile yapılan değişiklikten sonraki) 3/5. maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan uzaklaşma nedenleri bulunmadığından alt sınırdan” hüküm kurulduğu belirtildiği halde suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesinde 6455 sayılı Kanunla herhangi bir değişiklik yapılmadığı, sanığa atılı suçun müeyyidesinin “altı aydan iki yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası” olarak düzenlendiği gözetilmeden temel hapis cezasının 1 yıl olarak tayin edilmesi suretiyle sanık hakkında fazla hapis cezasına hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilirken hükmün hapis cezası ve adli para cezası ile birlikte bir bütün olarak değerlendirilmesi gerekirken sanık hakkında verilen adli para cezası bakımından CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hükmün bölünmesi,

3-Dava konusu kaçak cep telefonlarının müsaderesine karar verilirken uygulama maddesinin TCK.nun 54/4. maddesi yerine TCK.nun 54. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4-Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,