Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/1893 K.2019/31449

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'nın, anılan Kanunun 3/5, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2012 tarihli ve 2012/70 Esas, 2012/209 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresinde 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/05/2017 tarihli ve 2016/303 esas, 2017/413 sayılı kararı ile cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda, 5607 sayılı Kanunun 3/5,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/09/2018 tarihli ve 2017/320 Esas, 2018/245 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.03.2019 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/03/2019 tarihli ve KYB. 2019/31341 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2012 tarihli kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2017 tarihli ve 2017/114 Esas, 2017/228 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, ilk ihbardan sonra yargılamayı sona erdiren ve kesinleşen bir karar olduğu gözetilmeden,

mahkemeye yapılan ikinci ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınıp yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.