Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/7334 K.2023/2275

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/732 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 500 gün karşılığı 10.000,00 TL adlî para cezası

ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ün temyiz isteği, adlî para cezasında asgari hadden uzaklaşılarak hüküm tesis edildiğine, kamu zararının giderilmemiş olmasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmediğine, açıklanan ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından yürütülen çalışmalar neticesinde sanık ...'e ait ikamet adresinde kaçak sigara bulunduğuna dair bilgiler elde edilmesi üzerine Cumhuriyet savcısının "Suç delillerinin karartılması ihtimali sebebiyle gecikmesinde sakınca bulunduğundan" şeklindeki gerekçe ile verdiği yazılı arama emrine istinaden saat 16.00 sıralarında yapılan aramada, ikametin giriş katında bulunan ve sanık ...'e ait olan ardiye ve odunluk olarak kullanılan demir kapılı oda içerisinde toplam 1060 karton kaçak sigara ele geçirildiği, bahse konu sigaraların kime ait olduğu sorulduğunda sanık ... ve oğlu olan sanık ...'ün, kendilerine ait olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

2.Sanık ... esas mahkemesinde sigaralar ile ilgisinin olmadığını, sanık ... esas mahkemesinde suça konu sigaraları satmak için bulundurduğunu beyan etmiştir.

3.Tutanak tanığı ... mahkemede alınan beyanında, sanık ... evde olduğu esnada evin salonunda 20 paket sigara bulduklarını, arama yaptıkları sırada sanık ...'in arabasını koyduğu depo gibi kullanılan yeri incelediklerinde de suça konu diğer sigaraları bulduklarını, sanık ...'in sigaraların kendisine ait olduğunu söylediğini, tutanak içeriğinin doğru olduğunu ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı tarihte yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının yirmiüçüncü fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak,

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2.1060 karton bandrolsüz ve kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ve 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanıkların benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz eden fiili, eylem ile ceza arasındaki denge gözetildiğinde teşdidi gerektirdiği halde, sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmadan tayin edilmesi,

3.Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası yerine, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmesi, keza gün adlî para cezasının paraya çevrilmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

4.24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5.Katılan kurum lehine hükmedilen vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması yerine müteselsilen alınmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/732 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sonuç cezada sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,