Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/9231 K.2023/1170

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli ve 2015/207 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, suça konu kaçak eşyanın ve suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının müsaderesine, karar verilmiştir.

2.Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli ve 2015/207 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.12.2019 tarihli ve 7-2015/365274 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; Hükmün bozulması talebi ve re'sen görülecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın sevk ve idaresindeki adına kayıtlı araçta, kolluk birimlerince yapılan yol kontrolü sırasında, Yayladağı Sulh Ceza Hakimliğinin 20.03.2015 tarihli ve 2015/402 Değişik iş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, aracın bagaj bölümünde 50 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık mahkemesince alınan savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, ele geçen sigaraları maddi durumu yetersiz olduğundan kişisel kullanımı için aldığını ve ticari amacının bulunmadığını belirtmiştir.

3.Suçun işlenmesinde kullanılan ve sanığa ait olduğu anlaşılan nakil aracına yönelik olarak yapılan 08.04.2015 tarihli bilirkişi incelemesinde, araçta gizli bölme ya da gizli tertibata rastlanmadığı, ele geçen kaçak eşyanın, taşıma kapasitesine göre aracın ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı, aracın piyasa rayiç değerinin 4.500,00 TL olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mahkumiyet Kararının Gerekçesi Yönünden

Olay ve Olgular başlığı altında (1,2) numaralı paragraflarda değinilen hususlar ile ele geçen kaçak eşyanın ticari miktar ve mahiyet arz ettiğinin ve sanık savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Re'sen Tespit Edilen Hususlar Yönünden

1.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B ve C) paragraflarında açıklanan nedenlerle Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli ve 2015/207 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.