Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/5124 K.2023/3472

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve 2014/172 Esas, 2014/1116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat ve karar kesinleştiğinde adli emanette bulunan numunelerin tasfiye suretiyle imhasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebebi, sanıktan ele geçen sigaraların değişik markalardan olup olmadığı belirtilmeden yalnızca miktarı dikkate alınarak verilen beraat kararının bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 09.01.2014 tarihinde sanığın işlettiği Ekonomi Market isimli iş yerinde kaçak sigara satıldığına dair ihbar üzerine sanığın iş yerine gidildiği, sanığa kaçak sigara olup olmadığının sorulması üzerine sanığın rızaen para çekmecesinde bulunan 24 paket kaçak sigarayı kolluk kuvvetlerine verdiği anlaşılmıştır.

2.Sanık mahkeme huzurundaki savunmasında, sigaraları içmek için aldığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve 119 uncu maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanığın işletmiş olduğu iş yerinde kaçak sigara satıldığına dair ihbar üzerine iş yerine giden kolluk görevlilerine sanığın rızaen para çekmecesinde bulunan 24 paket kaçak sigarayı verdiği olayda,

sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın sigaraları sattığına dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı ve bu gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi sonuca etkili görülmediğinden, hukuka aykırı bulunmamıştır.

Ancak; Hükmün özünü oluşturan kısa kararda, müsaderesi talep edilen kaçak sigaralar hakkında her hangi bir karar verilmediği halde gerekçeli kararda adli emanette bulunan numunelerin tasfiye suretiyle imhasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve 2014/172 Esas, 2014/1116 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,