Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/5981 K.2023/10857

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/405 Esas, 2015/779 Karar sayılı kararıyla sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine, suça konu kaçak eşyaların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi, yakalanan kaçak sigaranın miktarı itibarıyla yolcuların yanında getirebileceği miktardan fazla olması nedeniyle ticari olarak bulundurduğu kanaati ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, Bayrampaşa Önleyici Hizmetler Büro Amirliğinde görevli ekiplerin görevini ifa ettiği esnada sebze hali önünde bulunan otobüs durağında beyaz gömlekli bir şahsın kaçak sigara ile beklediğine ilişkin haber merkezinin anonsu üzerine bahse konu adrese intikal edildiğinde, beyaz gömlekli şahsın elinde iki adet poşet olduğu görülmüş ve elinde bulunan poşetler kontrol edildiğinde 6 farklı marka 43 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında, sigaraları içmek ve akrabalarına hediye etmek amacıyla satın aldığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.14.05.2014 tarihli olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; ihbar üzerine görevli ekiplerin otobüs durağında bekleyen ve elinde iki adet poşet bulunan sanığın yanına giderek poşette yaptıkları aramada 43 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; her ne kadar Mahkemece, sanığın satarken yakalanmadığı, ticari amaçla hareket ettiğine dair delil bulunmadığı ve arama kararı bulunmadığı gerekçeleriyle beraatine karar verilmiş ise de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.01.2017 tarihli ve 2016/7-65 Esas, 2017/21 Karar sayılı ilâmında; bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ve suç delillerini tespit etmekle görevli ve yetkili olan polislerin, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenime göre; yanında poşet ile görülen sanığın durumundan şüphelendikleri, oluşan bu makul sebep nedeniyle yanına gittikleri ve sanığı durdurdukları, basit bir inceleme ile poşette bulunan sigaraların tespit edilebileceğinden arama kararına gerek bulunmadığı,

dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan sigaraların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği belirtildiğinden, somut olayda da açıklanan nedenlerle aramanın hukuka uygun olduğu, sanığın suça konu ürünlerin zilyetliğini de ikrar ettiği, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kaçak sigaraların miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2.Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi nedenleriyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/405 Esas, 2015/779 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği

yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,