Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/15707 K.2024/1953

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suça konu yerin orman olduğunu bilmediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurlarınca yapılan kontroller esnasında, sanığın hissedarı olduğu tapulu arazisine bitişik kesinleşmiş orman kadastrosu içerisindeki ormanlık alanı açarak ekime hazır hale getirdiğinin tespiti üzerine sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2. maddelerine muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında; işgal edilen alanın 2.382,02 m2 olduğu ve kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde bulunduğu belirtilmiştir. Dosyaya celp edilen orman kadastro tutanaklarına göre tutanak tarihinden önce kadastronun kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında; suça konu yerin orman olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Sanık suça konu arazinin orman olduğunu bilmediğini beyan etmiş ise de, tutanak tarihinden önce suça konu yerde orman kadastrosunun kesinleştiği nazara alınıp sanığın bu hususu bilmemesinin mümkün olmadığı kabul edilerek savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1. Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uyarınca temel cezanın bir kat artırılarak 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

2.Sanık hakkındaki kısa süreli hapis cezası ertelendiği hâlde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR