Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/16768 K.2025/12750

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91-1- ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülmüş ise de, sonuç ceza değişmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır .

Muhafaza altına alınan motorlu testere ile tahranın müsaderesi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

Sanık hakkında hükmolunan doğrudan gün adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesi ile birlikte 50/1-a maddesinin de gösterilmesi, hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.