Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/17025 K.2025/1003

Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden; duruşmadan haberdar edildiği halde usulüne uygun şekilde katılma talebinde bulunmadığı için katılan sıfatını alamayan suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen son adresinde tebliği yerine doğrudan mernis adresinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan öğrenme üzerine temyizi süresinde kabul edilmiş, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Duruşmadan haberdar edildiği halde usulüne uygun şekilde katılma talebinde bulunmadığı için katılan sıfatını alamayan suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 25.03.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.