Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/171 K.2024/12061

2.Sanıklar ..., ..., ..., ... ve... hakkında kaçakçılık suçundan mahkûmiyet, suça konu eşyalarla ilgili karar verilmesine yer olmadığına, nakil araçlarının iadesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Nakil Araçlarının İadesi Kararı Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle nakil araçlarının iadesine ilişkin hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... Hakkında Mühür Bozma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden Sanıkların yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilen 28.01.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafiin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

III- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Kaçakçılık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk

bulunması, Kabule göre ise;

2.Duty Free Ltd. firmasına ait muhtelif markalardaki yabancı menşeili sigaranın, 08.12.2014 tarih ve 14LR3301004636320 sayılı transit refakat belgesine istinaden, Mersin Gümrük Müdürlüğünden hareketle, Habur Gümrük Müdürlüğüne teslim edilmek üzere, sanık ...'nın sevk ve idaresindek.... çekici/dorse plaka sayılı araçla nakledildiği ancak araçta takılı bulunan araç takip cihazının Mersin-Adana-Şanlıurfa Otobanı Gaziantep Doğu Gişelerinde söküldüğü uyarısının alınması üzerine yapılan araştırmada; araç şöförü ...'ya cep telefonundan ulaşılamadığı,

araçta takılı bulunan 2700006821 modem numaralı araç takip cihazının ise araçtan sökülerek yol kenarından 15 metre içeriye atıldığının tespit edildiği, yapılan araştırma neticesinde aracın bulunduğu yer tespit edilerek kolluk görevlilerince yapılan müdahale sonucu sanıkların söz konusu 62710 karton sigaranın bir kısmını boşaltırken suçüstü yakalanmaları karşısında, gümrük muhafaza memurları ve adli kolluk güçlerinin müdahalesi sonucu sanıkların araçta bulunan sigaraların tamamını indiremedikleri, suça konu eşyanın değerinin "fahiş" değerde olduğu nazara alınarak,

cezalarında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/23. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 157/1. fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4.Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/987 E., 2006/1089 K. sayılı ilamının infaz tarihinin 15.05.2007 olduğu ve infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl geçtiği anlaşılmakla, anılan ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

5.Dava konusu nakil araçlarının iadesine karar verilmesinin ardından malen sorumlu şirket lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.