Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18065 K.2023/594

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/261 Esas, 2016/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.03.2021 tarihli ve 2016/2923451 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; arama kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan vekili 05.05.2015 tarihli şikâyet dilekçesi ile Mesihpaşa Azimkar Sokak No: 11/A-B-C Eminönü Fatih adresinde faaliyet gösteren ... isimli iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ile şikâyetçi olmuştur.

2. İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.05.2015 tarihli ve 2015/2523 değişik iş sayılı kararı ile katılanın şikâyet dilekçesinde belirttiği adreste faaliyet gösteren ... adlı iş yerinde arama ve el koyma tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmiş, bu karar doğrultusunda kolluk görevlilerince ilgili iş yeri ve adreste 07.05.2015 tarihinde yapılan aramada; yerlerde dizili halde ve şeffaf poşetler içinde toplam 320 adet ... marka ve logolu tişörte el konulmuş, sanık arama tutanağını iş yeri sahibi sıfatı ile imzalamıştır.

3. Sanık savunmalarında; suça konu giysileri adresini bilmediği bir başka iş yerinden faturasız olarak ve taklit niteliklerini bilmeden satın aldığını, suç kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

4. Sanık müdafii 28.04.2016 tarihli celsede; arama kararında iş yeri numarasının 11/A-B-C olarak belirtildiğini ve tutanağa göre aramanın bu adreste yapıldığını ancak sanığın iş yeri numarasının 13 olduğunu, bu nedenle arama sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu öne sürmüştür.

5. Dosyada mevcut 02.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu tişörtler ile orijinal ürünler kıyas edildiğinde suça konu ürünlerin orijinal ürünler olmadığı, marka taklidi eşyalar olduğu, katılan firma adına tescilli 2003 03729 numaralı ... markasının temel ve ayırt edici özelliklerinin iktibas edilmek suretiyle kullanıldığı ve marka hakkına tecavüz fiilinin gerçekleştiği yönünde görüş bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın arama anında hazır bulunup, tutanağı iş yeri sahibi sıfatıyla imzalaması ve 28.04.2016 tarihli celsede iş yerinin işletme adının ... olduğunu beyan etmesi karşısında; sanık müdafiinin arama

kararının hukuka aykırı olduğuna dair temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanunu’nun 253 üncü maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 inci maddesinin yedinci fıkrasının; aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/261 Esas, 2016/288 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,