Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18104 K.2024/10465

Suçtan zarar gören Orman İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; katılan sıfatı kazanmayan Orman İdaresinin hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1-Suçtan Zarar Gören Orman İdaresi Vekilinin Sanıklar Hakkında kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz Talepleri Bakımından Yapılan İncelemede, Kamu davasından haberdar edilmesine rağmen katılma talebinde bulunmayan Orman İdaresinin temyize hakkı bulunmadığından, Orman İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ...'ün Temyiz Talebine Yönelik Yapılan İncelemede, Tebliğname içeriğinde sanık ...'ün beraat kararını temyiz ettiğine dair görüş belirtilmiş ise de, sanığın temyiz isteminin mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu değerlendirilmekle yapılan incelemede,

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 29.01.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR

1-Suçtan Zarar Gören Orman İdaresi Vekilinin Sanıklar Hakkında kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz Talepleri Bakımından Yapılan İncelemede, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle kamu davasından haberdar edilmesine rağmen katılma talebinde bulunmayan Orman İdaresi vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'nun 8/1 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE,