Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18205 K.2023/3464

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/629 Esas, 2016/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.03.2021 tarihli ve 19-2016/253728 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; 1.Bilirkişi raporu ile marka hakkına tecavüz suçunun oluştuğunun sabit olduğuna,

2.Sanığın yeni ürün almadığını beyan ederek, eski ürünleri satmaya devam ettiğini tevil yollu ikrar ettiğine,

3.Tutanağı düzenleyen kolluk görevlileri tanık sıfatı ile dinlenmeden eksik kovuşturma ile karar verildiğine,

4.Şikâyet dilekçesi ekinde yazar kasa fişi ile birlikte sunduğu ürünün, sanığa ait iş yerinden satın alındığına göre, sanığın taklit markalı ürünleri satışa arz ettiği sabit olduğundan marka hakkına tecavüz suçunun sübûta erdiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan vekili 04.09.2015 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile içlerinde sanığa ait Berkay Oyuncak isimli iş yerinin de bulunduğu 11 farklı iş yeri hakkında, hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

2.Yozgat Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.09.2015 tarihli ve 2015/760 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda ilgili iş yerinde, sanık hazır bulunduğu halde, aynı gün yapılan aramada Pepee markalı 17 adet peluş oyuncak bebek ile 16 adet resimli yapıştırma kağıdına el konulmuştur.

3.Sanık savunmalarında; 17 adet peluş oyuncak bebek ile ilgili daha önce hakkında yürütülen soruşturma kapsamında işlem yapıldığını, bu nedenle dükkanın arka tarafında adliyeden karar gelmesini bekleyerek tuttuğunu, henüz eline bir karar ulaşmadığı için imha da edemediğini, ilk aramadan sonra yeni bir ürün almadığını, ele geçen 16 adet resimli yapıştırma kağıdının ise orijinal olduğunu beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4.Sanığın savunmasında geçen soruşturmaya dair bir kısım evrakların dosyaya celp edildiği ve gelen evraklara göre sanığa ait aynı iş yerinde 22.01.2015 tarihinde yapılan aramada 15 adet Şila peluş bebek ile 24 adet Pepee peluş bebeğe elkonulduğu elkonulan toplam 39 adet bebekten 2 adedi numune olarak alındıktan sonra geri kalan 37 adet bebeğin sanığa yediemin olarak teslim edildiği, Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2015 tarihli, 2015/257 soruşturma sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetten vazgeçme sebebi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

5.Dosyada mevcut 19.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda; 04.09.2015 tarihi yapılan aramada ele geçirilen peluş oyuncak bebeklerin orijinal olmayıp taklit markalı olduğu; resimli yapıştırma kağıtlarının (sticker) ise orijinal olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık aşamalardaki beyanlarında; iş yerinde 22.01.2015 tarihinde yapılan ilk aramada ele geçirilen

ürünler ile 04.09.2015 tarihinde yapılan ikinci aramada ele geçirilen ürünlerin aynı ürünler olduğunu, ilk aramadan sonra yeni bir ürün almadığını savunmuşsa da; dosyada mevcut arama ve el koyma tutanaklarına göre, sanığın iş yerinde ele geçen ürünlerin cins ve miktarlar itibarıyla birbirinden farlı olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmış; sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/629 Esas, 2016/149 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,