Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19489 K.2023/4043

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/344 Esas, 2016/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bakaya kalmak suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 1.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; annesine kendisinden başka bakacak kimsenin olmadığına ve maddi sorunları nedeniyle askere gidemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.21.05.2011 tarihinde askerlik hizmetini yapmak üzere sevk edilen sanığın, sevk belgesini alarak birliğine katılmadığı, 10.12.2013 tarihinde bakaya takibine alındığı, hakkında idarî yaptırım uygulanmasına karşın bakaya kaldıktan sonra kanunen geçerli bir özrü olmaksızın bakaya kalmaya devam ettiği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; cezaevinde olduğu için askere gidemediğini, ancak cezaevinden çıktıktan sonra askere gideceğini, cezaevine girmeden önce askere gitmediğini, bunun da herhangi bir nedeni olmadığını, öncelikle beraatini, aksi kanatte olunması halinde hakkında lehe olan hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını talep ettiğini beyan etmiştir.

3.Yerköy Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun 16.12.2014 tarihli ve 2594 Esas ve 139 Karar sayılı idarî yaptırım kararı, Yerköy Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun 16.12.2014 tarihli ve 2615 Esas ve 142 Karar sayılı idarî yaptırım kararı, söz konusu idarî para cezalarını içeren kararların tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbataları ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinde düzenlenmiş olan bakaya kalmak suçunun oluşabilmesi için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun (1111 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idarî para cezasının bulunması gerekmektedir.

2.Somut olayda; sanık hakkında bakaya kalmak eyleminden verilen Yerköy Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun 16.12.2014 tarihli ve 2594 Esas ve 139 Karar sayılı ve Yerköy Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun 16.12.2014 tarihli ve 2615 Esas ve 142 Karar sayılı idarî yaptırım kararlarının sanığın bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkartıldığı ve her iki kararın da 20.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanun'un bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10 uncu maddesinde yer alan; öncelikle sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerektiği şeklindeki düzenleme dikkate alındığında idarî yaptırım kararlarının tebliğinin usulüne uygun olmadıkları,

dolayısıyla geçerli bir tebligattan ve idarî yaptırım kararının kesinleşmesinden bahsedilemeyeceğinden cihetle sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/344 Esas, 2016/480 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,