Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19783 K.2024/9901

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı 2918 sayılı Kanun'un 69/2. maddesindeki "...Ancak, başıboş hayvan bırakma yasağına riayet etmeyerek trafik kazasına sebebiyet veren faile üç ay hafif hapis cezası uygulanır." şeklindeki ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Kanun'un 7/1. maddesindeki "Kanunlarda, "hafif hapis" veya "hafif para" cezası olarak öngörülen yaptırımlar,

idari para cezasına dönüştürülmüştür..." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde kabahatlinin üzerine atılı fiilin kabahat olarak düzenlendiği gözetilmeyerek eylemin suç niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi ve 5326 sayılı Kanun’un 20. maddesindeki düzenlemeler uyarınca bu kabahat için 3 yıllık soruşturma zamanaşımı öngörüldüğü, kabahat tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, soruşturma zamanaşımı dolduğundan kabahatli hakkında, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiye, İDARİ YAPTIRIM UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,