KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/22017 E., 2025/5861 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/891 E., 2020/1398 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak; Dosya kapsamına göre, temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 02.02.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 09.04.2015 olduğu ve sanığın semt pazarında sigara satışı yaparken yakalanması üzerine ele geçirilen 64 karton bandrolsüz ve kaçak sigara nedeniyle yargılamasının yapıldığı; Germencik 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2023/11 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 02.02.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 07.04.2015 olduğu ve sanığın ikametinde yapılan arama
neticesinde ele geçirilen 36 karton muhtelif marka bandrolsüz, gümrük kaçağı sigara nedeniyle yargılamasının yapıldığı, her iki mahkemenin yargılamasına konu suç ve suç tarihlerinin aynı olduğu, sadece arama yapılan adreslerin ve ele geçen suç eşyalarının farklı olduğu, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, aynı gün işlenen bu eylemlerin tek suç oluşturacağı anlaşıldığından, dosyaların birleştirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/22017, K. 2025/5861, 14 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama