Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/23405 K.2023/6666

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize haklarının ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 12.12.2012 tarihli ve 2012/398 Esas, 2012/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmette tekasülle askeri aracın mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 137 nci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci

fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suç tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 44 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve (mülga) 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hazine zararının tazmin ve tahsiline, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (492 sayılı Kanun) 1 numaralı tarifesi uyarınca tespit edilen nispi harcın sanıktan tahsiline karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 12.12.2012 tarihli ve 2012/398 Esas, 2012/308 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 22.04.2014 tarihli ve 2014/439 Esas, 2014/434 Karar sayılı ilamıyla, sanığın talebi bulunmasına rağmen müdafii atanmadan yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmasının savunma hakkının kısıtlanması olduğu gerekçesiyle mahkûmiyet hükmünün noksan usul yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda.

Foça Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2018 tarihli ve 2017/694 Esas, 2018/821 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmette tekasülle askeri aracın mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 137 nci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

suç tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nu (818 sayılı Kanun) 44 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve (mülga) 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hazine zararının tazmin ve tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; söz konusu kararın eksik inceleme ile alındığına, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın askeri hizmet nedeniyle kendisine teslim edilen 552105 plakalı askeri araç ile 10.08.2011 tarihinde seyir halindeyken sağa virajlı yola girdiği esnada, aniden önüne çıkan bir köpeğe çarpmamak için aracın direksiyonunu sola kırdığında, tekerleğini yol kenarındaki mıcıra kaptırıp aracın kontrolünü kaybettiği ve aracın takla atmasına sebebiyet verdiği, kaza sonucunda 13.556,15 TL hazine zararının oluştuğu maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; olay tarihinde araçta yalnız olduğunu, birliğine dönerken önüne köpek çıkınca aniden direksiyonu kırdığını ve tekerleğini mıcıra kaptırdığını, aracın karşı şeride geçip takla attıktan sonra yeniden dört tekerleğinin üzerine düştüğünü, suçsuz olduğunu beyan etmiştir.

3.Mahkeme huzurunda usulüne uygun olarak beyanları tespit edilen tanıklar ... ve ...'in anlatımları da maddi vakıayı destekler mahiyettedir.

4.Foça Karargah Destek Kıtalar Komutanlığının 05.11.2012 tarihli ve "Sanık Dz. Şof. Er ... Hk." konulu yazısında suça konu aracın kaskosunun bulunmadığı ve kaskosu bulunmaması sebebiyle

sigorta şirketince herhangi bir ödeme yapılmadığı belirtilerek ekinde kati hasar raporu gönderilmiştir.

5.25.03.2016 tarihli, trafik güvenlik mühendisi tarafından hazırlanan uzman bilirkişi raporunda sanığın talimatlara aykırı hareket ederek araç sürüş tekniklerini ihlal ettiği ve tali kusurlu olduğu, meydana gelen hasar neticesinde aracın trafiğe çıkmasının mümkün olmadığı dolayısıyla hasarın mühimce olduğu, asli kusurun dışarıdan ve beklenmeyen bir olaydan meydana geldiği değerlendirmeleri yer almaktadır.

6.22.11.2017 tarihli diğer bilirkişi raporunda da; asli kusurun sanığa yüklenmediği ancak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda (2918 sayılı Kanun) belirtilmiş olan ihlallerden 52 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan "Araçların hızlarını, kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken azaltmamak" maddesini ihlal ettiği ve tali kusurlu olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

7.Dosya kapsamında bulunan trafik kazası tespit tutanağı, hasar tespit raporu, ödetmeye esas değer tespit raporu, bilirkişi raporu ile dosya kapsamında ki tüm belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

8.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın ... malı olduğunda kuşku bulunmayan aracı, mecbur olduğu nezaret ve ihtimam vazifesinde uymakla yükümlü olduğu kuralları ihlali sonucunda ortaya çıkan, 1632 sayılı Kanun'un 137 nci maddesinde düzenlenen hizmette tekasülle askeri aracın mühimce hasarına sebebiyet vermek suçuna konu eyleminin sabit görülerek Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip ardından takdiri indirim uygulanmasında, adli sicil kaydı bulunduğu gözetilerek kanuni imkansızlık nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde, adli para cezası seçenek yaptırımının tercih edilerek,

bir gün karşılığı olarak adli para cezasının suç tarihinde geçerli olan alt sınırdan belirlenmesinde, adli para cezasının taksitlendirilmesinde ve tenkis uygulanarak hazine zararının sanıktan tazmin ve tahsil edilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Foça Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2018 tarihli ve 2017/694 Esas, 2018/821 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,