Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/24690 K.2023/5811

Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2017/692 Esas, 2018/903 Karar sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ...'nun yokluğunda verilen 26.04.2018 tarihli hükmün sanığa tebliğine ilişkin gerekçeli kararın yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 263 üncü maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği ve cezaevinde bulunan sanık ...'na gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu halde,

cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 26.06.2018 tarihli tebliğ-tebellüğ belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın sanığa tebliğinin bu hususlar yerine getirilmeden yapıldığı anlaşılmakla, bu tebliğin 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olması karşısında;

gerekçeli kararın sanık ...'na başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklini gösterir açıklamalı bir tebligat ile usulüne uygun olarak (Sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde sanığın bilinen en son adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) yeniden tebliğinin sağlanması,

ardından düzenlenen tutanak veya tebliğat parçasının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,