Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25986 K.2025/5466

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2019/31 Esas, 2019/197 Karar sayılı kararı ile sanığın izin tecavüzü suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2019/3629 Esas, 2021/1456 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanun'un (1632 sayılı Kanun) 66/1-b, 73., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; Mahkemece savunmasında yer verdiği hususların dikkate alınmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç işleme kastının bulunmadığına, adil savunma hakkının kısıtlandığına, verilen kararın esastan bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR