KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/26138 E., 2025/1192 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/590 E., 2020/806 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkumiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Kısmî ret, kısmî bozma
Karar Metni
381 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I- Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II- Sanığın Temyiz İstemi Yönünden
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın 21.04.2013 tarihli eylemine ilişkin Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2022 tarihli, 2022/599 Esas, 2022/579 Karar sayılı Kararı ile zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle davanın düşmesine karar verildiği anlaşıldığından tebliğnamenin 2/b kısmındaki görüşe iştirak edilmemiştir.
Ancak; 1.Sanığın zincirleme suç hükümleri uyarınca; Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/341 Esas sayılı dosyasına konu 21.04.2013 tarihli eylemi nedeni ile 10.02.2015 tarihinde kesinleşen cezası hakkında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının Mahkemesinden sorulması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapılması sağlanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
2.Zincirleme suça esas alınan Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/341 Esas sayılı dosyanın onaylı bir örneğinin incelemeye konu dosya arasına alınarak; 5607 sayılı Kanunun 3/23. maddesinin uygulanmasına esas olacak değerlerin belirlenmesi yerine sadece ana dosyadaki değer esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/26138, K. 2025/1192, 21 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama