Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26478 K.2024/158

Sanıklar hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/176 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında üzerlerine atılı kaçakçılık suçunu işledikleri ve iştirak ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, sanık ... hakkında ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele

Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 51 inci maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca erteli 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ve suça konu deterjanların müsaderesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar ... ile ...'nun mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında ise eksik ceza tayinine ve 5237 sayılı Kanun'un 51 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesi müessesesinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; Mersin Gümrük Müdürlüğünce alınan ihbar kapsamında, sanık ... adına tescilli 22.08.2013 tarihli ve EX077462 sayılı ihracat beyannamesi muhteviyatı eşyaların içinde olduğu, XXXU993827-4 nolu konteynırda yapılan inceleme sonucunda bahse konu beyannamede eşyaların 600 kap, 600 adet ve 9.500 kilogram deterjan türü eşya olarak beyan edilmesine rağmen söz konusu konteynır içerisinde 20 kilogramlık çuvallar içinde 50 adet olmak üzere toplam 1.000 kilogram toz deterjan türü eşya ile 10 kilogramlık bidonlar içerisinde 60 adet olmak üzere toplam 600 kilogram sıvı deterjan türü eşya tespit edildiği ve beyan edilen 600 kap 9.500 kilogram eşyadan 490 kap ve 7.900 kilogram eşyanın eksik olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'ın aşamalarda; kendisinin aslında av tüfeği ve tabanca ihraç edeceğini, Yemen'deki alıcının ithalat izni olmadığı için konteynırın ön kısmına deterjan yüklemesini istediğini, beyannamede belirtilen kap ve adette deterjan yüklediğini savunduğu belirlenmiştir.

3.Sanık ...'in aşamalarda; bahsi geçen ihracat beyannamesinin ortağı ... tarafından düzenlendiğini, imzanın ise kendisine ait olduğunu, tespit işlemi yaptırmak istediklerini fakat ... tarafından liman masrafları yatırılmadığı için yapılamadığını, ... tarafından kendilerine verilen belgelere istinaden beyanname ve tescil işlemi yaptıklarını savunduğu belirlenmiştir.

4.Sanık ...'nun aşamalarda; Özmutlu firmasının ortağı ve yetkilisi olduğunu, sipariş üzerine temin ettiği 110 kap detarjanı nakliye aracı tutup ...'a gönderdiğini, beyannamede belirtildiği kadar eşya satışı yapmadığını, bu eksikliğin neden kaynaklı olduğunu bilmediğini, eşyanın ihracatı ile ilgisinin olmadığını ve bu hususta herhangi bir teşvikten faydalanmadıklarını savunduğu belirlenmiştir.

5.Dosya içerisinde bulunan 02.09.2015 tarihinde düzenlenen bilirkişi raporunda; beyanname muhteviyatı ve ihracata konu edilen eşyanın gümrük yetkililerince sayım ve tespitinde beyan edilen eşyadan daha az yani eksik bulunduğu, böylece şüphelilerin beyana uygun hareket etmedikleri, Gümrük İdaresi'ni yanıltmaya yönelik hareket ve davranışta bulundukları ve 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası ile 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet suçunu oluşturduğu görüşü bildirilmiştir.

6.Dosya içerisinde bulunan ve kaçakçılık uzmanı bilirkişi heyeti tarafından tanzim olunan 30.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; ihracatçı Transshipping Uluslarası Taşımacılık ve Lojistik Destek Hizmetleri ... ünvanlı firma tarafından dolaylı temsilci kılınan ve görevinin gereklerini eksiksiz olarak yaptığı anlaşılan gümrük müşaviri ...'in 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında tanımlanan fiil ve eyleminin olmadığı, beyanla muayene arasında ortaya çıkan farklılıklar ilgili olarak 1.650,00 TL haksız KDV iadesi alacak olan ihracatçı firmanın sahibi ve yetkilisi olan ...'ın sorumlu olduğu,

sanığın eylem ve fiilinin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında tanımlanan kaçakçılık suçuna temas ettiği ancak ihracatın gerçekleşmediği ve KDV iadesi için müracaatın olmadığı, sanık ...'nun ise Özmutlu Kimya ve Gıda Sanayi Tic. Ltd.

Şti.'nin sahibi ve yetkilisi olduğu, ...'a ait firmaya tedarikçi olarak 100 kap 1.600 kilogram toz ve sıvı detarjan cinsi eşyayı ''ihraç kayıtlı'' olarak sattığı ve fatura muhteviyatını ihracatçıya teslim ettiği, ihracatın gerçekleşmiş olmaması durumunda yaptığı satıştan dolayı 282,30 TL KDV iadesini bağlı bulunduğu vergi dairesine müracaatla alabileceği ancak ihracat gerçekleşmediği için böyle bir KDV iadesinden yararlanmasının söz konusu olamayacağı, ...... firması tarafından düzenlenen 14.08.2013/36035 tarih ve sayılı tedarik faturası muhteviyatı 110 kap 1.600 kilogram toz ve sıvı deterjan ihracatçı tarafından satın alındığı halde,

anılan firma tarafından aynı tarih ve sayılı 600 kap 9.000 kilogram toz ve sıvı deterjan satın alınmış gibi yeni (sahte) fatura düzenlenerek bu faturaya dayalı ihracat faturası tanzim edildiği görüşü bildirilmiştir.

7.Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'nın 23.10.2013 tarih ve 105/526/6709/41162 sayılı yazısına göre, beyanname muhteviyatı eşya ile ilgili olarak ihracaat gerçekleşmesi halinde firmanın devletten alacağı KDV iadesinin 1.568,00 TL olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, karar ve inceleme tarihlerinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 17 nci maddesinin ikinci fıkrasında, "Bu kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığı'nın teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Ceza Mahkemelerinde görülür.

Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmi belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme Ağır Ceza Mahkemesidir." hükmü, yine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24.07.2007 tarihli ve 346 sayılı kararı ile kaçakçılık suçlarına "yargılama yapacak yerde birden fazla Asliye Ceza veya Ağır Ceza Mahkemeleri varsa 1 numaralı Asliye Ceza veya Ağır Ceza Mahkemelerinin bakmasını..." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde;

sanıklar hakkında iddianamede resmi belgede sahtecilik suçu yönünden kamu davası açılmadığı anlaşılmakla, davaya bakma görevinin 1 no'lu Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR