Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/28825 K.2025/13145

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; 07.01.2021 tarihinde karar verilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/3. maddesinde belirtilen 1 aylık yasal süreden sonra, 28.02.2021 tarihinde temyiz etmiş olduğu,

O yer Cumhuriyet savcısı, katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'un temyiz istemleri yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.Üst Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden; 07.01.2021 tarihinde karar verilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310/3. maddesinde belirtilen 1 aylık yasal süreden sonra, 28.02.2021 tarihinde temyiz etmiş bulunan üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde kolluk görevlileri tarafından oluşturulan uygulama noktasında ... plakalı yolcu otobüsünün durdurulduğu, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, sanık ...'a ait poşet içerisinde toplam 21 karton gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigaranın ele geçirildiği olayda; sanık ... aşamalarda suça konu sigaraları içmek ve hediye etmek için aldığını savunmuş ise de, sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilerek, sanık ...'ın ticari amaçla kaçak sigara bulundurduğunun kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

III-Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden; 1.Sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi gereği cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, sanığın 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollaması ile 3/5 ve 3/10. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar, 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 20.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin 15.12.2014 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında, sanık hakkında derdest olduğu anlaşılan Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/439 Esas sayılı dosyasında ana dosyaya ilişkin suç tarihinin 06.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin 25.12.2014, birleşen Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/312 Esas sayılı dosyasında ise suç tarihinin 28.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin 27.11.2014 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanık ...'un hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3.15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği cihetle,

soruşturma aşamasında usulüne uygun etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmayan sanık ...'a kendisinden ele geçirilen 119 karton gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigaranın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını hüküm verilinceye kadar ödemesi halinde 1/2 oranında ceza indirimi uygulanacağının ihtarı yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde cezasında 1/3 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi suretiyle sanık ...'un yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

4.Sanık ... hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi yerine, 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

5.Sanık ...'un adli sicil kaydına göre, İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2013 tarihli ve 2012/54 Esas, 2013/39 Karar sayılı kararı uyarınca tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması,

6.İddianamede müsaderesi talep edilen dava konusu sigaraların müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

7.Gümrük İdaresinin kamu davasına katılmasına 09.04.2015 tarihli duruşmada karar verildiği halde, karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.