Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29959 K.2025/12614

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamının incelenmesinde; kolluk görevlilerince rutin kontroller sırasında sanık tarafından işletilen işyerinde siyah poşetlerde kaçak sigaraların görülmesi üzerine, sanığın suça konu eşyanın kendisine ait olduğunu, tarlasında çalışan işçilerine götürmek amacıyla aldığını ifade ederek görevlilere rızaen teslim etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın savunmalarında suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, suça konu eşyanın ele geçirilmesine dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi,

gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş yazılı arama kararının da bulunmadığı, buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve ele geçen eşyanın hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38/6. fıkrası da “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez.” hükmü ve yine 5271 sayılı Kanun'un 206/2-a bendi, 217/2. fıkrası, 230/1. fıkrası da hukuka

uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında, hiçbir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.