Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29963 K.2025/12613

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamının incelenmesinde; sanık tarafından işletilen işyerinde kaçak alkollü içki satıldığının ihbar edilmesi üzerine, kolluk görevlilerince bahse konu iş yerine girilerek sanık ... ile yapılan görüşmede büfede kaçak içki ve sigara bulunduğunu, rızaen teslim etmek istediğini beyan etmesi üzerine yapılan sayımda suça konu eşyaların muhafaza altına alınması şeklinde gerçekleşen olaylarda, sanığın savunmalarında suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında,

önceden suç işleneceği konusunda istihbari bilgi edinen kolluk görevlilerinin oluşan kuvvetli suç şüphesi karşısında derhal Cumhuriyet savcısına bilgi vererek adli arama kararı talep etmesi gerektiği, yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, somut olayda sanık ... kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni bulunmadığı gözetildiğinde usulsüz arama sonucu ele

geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206/2-a bendi ve 217/2. fıkrası, 230/1. fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı anlaşılmakla; hiçbir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.