Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3045 K.2024/5790

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; dava konusu sigaraların kişisel kullanım sınırı üzerinde bulunması nedeniyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 03.09.2014 tarihinde ... Fabrikasının sahibi ... isimli şahsın şirketinde çalışan sanık ... adına ... Kargo aracılığı ile gönderilen kargo kolilerinde kaçak sigara olduğu yönündeki ihbar üzerine gidilen adreste toplam 500 paket kaçak sigara ele geçtiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... tüm aşamalarda; sigaraların kendisine ait olduğunu kaçak sigaraları içmek için aldığını beyan ettiği görülmüştür.

Dosya içeriğine göre; ele geçirilen ve sanığa ait olduğu anlaşılan toplam 50 karton kaçak sigaranın Dairemizin uygulamalarına göre miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu, eylemin 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesi yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/23 ile 5/2. maddeleri kapsamında bulunduğu değerlendirilerek, sanığın müsnet suçtan mahkûmiyeti yerine, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de; 1.Sanıktan ele geçen kaçak sigara miktarının 500 paket olmasına karşın iddianamenin 480 paket kaçak sigaraya ilişkin olarak düzenlenmesi karşısında iddianame düzeltilmeden ve düzeltilen iddianame içeriğine göre sanığın savunması alınmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2.Dava konusu sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi atfı yapılmadan müsaderesine karar verilmesi ve sadece müsadere kararı verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmedilmesi, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR