Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3072 K.2023/5441

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 09.01.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 25.03.2014 tarihinde kesinleştiği akabinde sanığın 29.12.2014 tarihinde kasten işlediği suç nedeniyle sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek temyize konu Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2016/3 Esas,

2016/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereği 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; asıl failin beraat eden sanık ... olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanığın sürücülüğünü yaptığı araçta Cizre Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1351 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden yapılan aramada aracın bagaj kısmında 2 adet bidon içinde 132 litre kaçak motorin ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın tüm aşamalarda ele geçen mazotun ...'a ait olduğunu, bu kişinin Şırnak'ta bulunan evindeki jenaratöründe kullanmak amacıyla kendisinden götürmesini rica ettiğini beyan ettiği belirlenmiştir. Hakkında 09.01.2014 tarihli kararla beraat kararı verilen diğer sanık ... ise tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği ve ...'un suçtan kurtulmak amacıyla kendi adını verdiğini beyan ettiği belirlenmiştir.

3.Diğer sanık ... hakkında 09.01.2014 tarihinde verilen beraat kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 31.10.2019 tarihli ve 2015/25174 Esas, 2019/36524 Karar sayılı ilamıyla onandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın idaresinde olduğu tespit edilen transporter araçta ticari miktar ve mahiyette kaçak akaryakıt ele geçtiği dikkate alındığında sanığın suça konu kaçak akaryakıtı ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulması yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereğince yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile 5015 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesinin birinci fıkrasının yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci ve onikinci fıkraları kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci ve onikinci fıkraları ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar ... Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak,

Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli 2016/3 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,