Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3199 K.2023/11111

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/1575 Esas, 2016/639 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat; sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54

üncü maddesi gereği erteli 10 ... hapis cezası ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi, sanık ... hakkında verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında alt sınırdan verilen cezanın ertelenmesine dair verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz talebi, hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 16.11.2015 tarihinde kolluk görevlilerince yapılan yol uygulamasına sanık ...'in de içinde bulunduğu sanık ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı araçta Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/4202 Değişik İş sayılı arama ve el koyma kararına istinaden yapılan aramada, arka koltuktaki bayan çantasında 15 adet telefon ve bu telefonlara ait 8 adet batarya ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'in savunmasından özetle, seyyar satıcıdan fiyatının uygun olması nedeniyle kaçak olduğunu bildiği telefonları aldığını, amacının hediye etmek olduğunu, ticari amacının olmadığını ve diğer sanığın olayla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Sanık ...'in savunmasından özetle, telefonlar kırılmasın diye çantasına koyduklarını ancak telefonlarla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve bilirkişi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'in Beraatine Yönelik Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Sanık ...'in de içinde bulunduğu sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçta yapılan aramada sanık ...'ye ait bayan çantasında 15 adet telefon ve bu telefonlara ait 8 adet batarya ele geçirilen olayda, sanık ...'nin suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmek suretiyle beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ...'in Mahkûmiyetine Yönelik Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/1575 Esas, 2016/639 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in de içinde bulunduğu sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçta yapılan aramada 15 adet telefon ve bu telefonlara ait 8 adet batarya ele geçirilen olayda, sanık ... kaçak olduğunu bildiği cep telefonlarını hediye etmek amacıyla aldığını beyan etmiş ise de, ele geçen kaçak eşyanın miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle.

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

2.Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereği denetim süresinin ... halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtaratının yapılmaması,

3.Suç konusu kaçak eşyalar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A ve B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/1575 Esas, 2016/639 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,