Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/4154 K.2024/9234

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Beraat Hükmü Yönünden Yapılan İncelemede

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın savunmasının alındığı 05.05.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihinde gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

B.İade Edilen Eşya Yönünden Sanık ...'ın yetkilisi olduğu .... Makina firması adına Derince Gümrük Müdürlüğünce

tescilli 17.12.2014 tarihli ve EX070291 sayılı ihracat beyannamesi muhteviyatı UACU 3677461 sayılı konteynerde taşınan ve 1105 adet 5585 kg "iş makinaları aksam ve parçaları" olarak beyan edilen eşyanın muayenesi sonucu kullanılmış olduğu şüphesi üzerine Kocaeli Sanayi Odası tarafından hazırlanan 22.12.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre ihracat beyannamesine konu eşyanın "kullanılmış, eski ve yatık" olduğunun tespit edilmesine rağmen beyanname eki 16.12.2014 tarihli ve 0061087 sayılı faturada eşyaların kıymetinin 281.457,80 Euro olarak beyan edildiği,

26.12.2014 tarihli "Araştırma Tutanağı" başlıklı belgeye göre Bilge ve Güvas sistemleri üzerinden 8431.49.80.3900 GTİP nolu "iş makinaları aksam ve parçaları" olarak işlem gören benzer ihracat beyannameleri baz alınarak yapılan incelemede eşyanın benzer ihracatlardaki en yüksek beyanname kıymetinden bile 6 kat daha fazla kıymette beyan edildiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, beyanname tescilinin atılı suçun icrai hareketini oluşturduğu,

KDV iade talebinde bulunulmamasının atılı suçun sübutuna etki etmeyeceği cihetle, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle iade kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

A.Beraat Kararı Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,