KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/4174 E., 2024/8358 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/491 E., 2016/291 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; kararın bozulmasına, sanığın cezalandırılmasına, kaçak eşyanın ve eşya naklinde kullanılan aracın müsaderesine, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi talebine ilişkindir.
II.GEREKÇE
İddianamede nakil vasıtasının müsaderesi talep edilmediği gibi Mahkemece temyize konu kararda nakil vasıtasıyla ilgili hüküm kurulmadığı, ortada nakil aracına ilişkin karar olmadığı cihetle katılan Gümrük İdaresi vekilinin nakil aracının müsaderesine dair temyiz talebi inceleme dışı bırakılarak katılan Gümrük İdaresi vekilinin beraat hükmüne yönelik ve kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde,
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 17.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.
III.KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/4174, K. 2024/8358, 7 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama