Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/5409 K.2023/11008

Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2018 tarihli ve 2017/351 Esas, 2018/22 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli ve 2013/148 Esas, 2013/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile

cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, belirli hakları kullanmakta yoksun bırakılmasına, suça konu kaçak sigaraların tasfiyesine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.03.2017 tarihli ve 2014/33676 Esas, 2017/1813 Karar sayılı ilâmıyla. "Olay tutanağında , sanığın seyahat ettiği yolcu otobüsünde yanında bulunan valiz ve el çantasından suça konu sigaraların ele geçirildiği ve sanığın valiz ve çantanın içinde kaçak sigara olduğunu beyan ettiğinin belirtildiği cihetle.

5271 sayılı Kanunu'nun 148 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müdafii hâzır bulunmaksızın kolluk tarafından alınan ifade hakim veya mahkeme huzurunda doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağı gözetildiğinde, sanığın kollukta müdafii hazır olmadan verdiği ifadesini mahkeme huzurunda doğrulamadığı ve suçu inkar ederek suça konu sigaraların kendisine değil yanında bulunan bacanağı ...'e ait olduğunu iddia etmesi ve yalnızca 30 paket sigaranın kendisine ait olduğunu beyan etmesi karşısında,

anılan tutanak düzenleyicileri ve sanığın beyanında geçen ... isimli sahsın duruşmada tanık olarak dinlenilerek olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi, 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

dava konusu sigaranın müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmolunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin anılan bozma kararı üzerine Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2018 tarihli ve 2017/351 Esas, 2018/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, belirli hakları kullanmakta yoksun bırakılmasına, suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

4. Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2018 tarihli ve 2017/351 Esas, 2018/22 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz talebinin, süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz istemi; ele geçirilen sigaraların tamamının kendisine ait olmadığına hakkında verilen mahkûmiyet kararı ile temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 06.02.2018 tarihinde usûlüne uygun tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 14.02.2018 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2018 tarihli ve 2017/351 Esas, 2018/22 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,