Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/10470 K.2023/7668

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ün yetkilisi olduğu Asefe Tekstil İnşaat Pazarlama San. Dış Tic. Ltd. Şti'nin Halkalı Gümrük Müdürlüğünde tescilli 11341300EX072231/12/02/2011 tarih ve sayılı, 11341300EX071871/12.02.2011 tarih ve sayılı ile 11341300EX052703/04.02.2011 tarih ve sayılı üç ayrı

ihracat beyannamesinin kırmızı hatta işlem görmek üzere yönlendirildiği ancak sanığın eşyaları fiziki muayeneye sunmadığı, 11341300EX052703/04.02.2011 tarih ve sayılı beyannameye konu eşyalar için ise yeni beyanname sunularak sarı hattan eşyanın fiziki muayenesi yapılmadan ihraç edilmiş gösterildiği, böylece sanığın bahse konu 3 ayrı beyannameye konu gerçekte ihraç etmediği eşyaları ihraç etmiş gibi göstererek haksız çıkar sağlamaya çalıştığı iddiasıyla sanık hakkında kaçakçılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan, 6455 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin ondördüncü fıkrası kapsamında olup, bu hükme göre belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suçun işlendiği 04.02.2011 ve 12.02.2011 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 15.12.2020 tarihli ve 2018/5636 Esas, 2020/4927 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,