Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11004 K.2025/9778

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.İlk Derece Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/297 Esas, 2019/632 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

B.İstinaf Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2020/422 Esas, 2021/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak, sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığa ait olduğu tespit edilen suça konu eşyaların değeri ve miktarı itibarıyla pek hafif olarak nitelendirilmesi ve hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca indirim yapılması mümkün olmadığından hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İddianamede müsaderesi talep edilen kaçak eşya ile ilgili mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.01.2018 yerine 01.02.2018 olarak gösterilmesinin maddi yazım hatası olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,