Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/12184 K.2024/2012

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37-i maddesine aykırılıktan kabahatli Meryem Esen hakkında, Hatay Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 27.04.2016 tarihli ve 76063909-325.18/4965 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 7.731,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile anılan cezanın kaldırılmasına ilişkin İskenderun Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.01.2016 tarihli ve 2016/3581 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın İskenderun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/2711 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 10.08.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113396 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113396 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre;

1-İdari para cezasına konu kabahat bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez.

(2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk lirasında az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, idari para cezasına konu kabahat eyleminin gerçekleştiği 19/04/2016 tarihinden merci karar tarihi olan 22/10/2020 tarihine kadar soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu gözetildiğinde, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Kabule göre de; 2-Kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerinin parekende satışı ile ilgili esaslara uymamaktan idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının eczaneleri denetleme yetkisinin olmadığının anlaşılması karşısında idarece uygulanan idari para cezasının yasal dayanaktan yoksun kaldığı cihetle başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 27/06/2019 tarihli ve 2018/6458 esas, 2019/10145 karar sayılı ilâmında,''...eczanelerde satışa sunulan "gıda takviyesi ve bebek maması " ürünlerinin eczanelerin gıda alanında yürütmekte oldukları faaliyetler kapsamında kaldığı ve bu malzemelerin denetimi hususunda tam yetkili kılınan ilgili Bakanlık nezdinde gerekli olan yasal tüm işlem ve yükümlülüklerini de yerine getirilmesi yükümlülüğünün bulunduğu yönünde tespite yer verildiği,

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 3. maddesinin 3. fıkrasında ilgili bakanlık olarak "Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı" işaret edildiği, ilgili Bakanlık görevlilerince yapılan denetimin 5996 sayılı Kanun kapsamında olduğunun aşikar olduğu ve kabahatli tarafından satışa sunulan ürünün aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında Bakanlıkça aranan kayıt yaptırma şartı gözetilmeden satışa sunulması karşısında idari para cezası uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu..'' belirtildiği üzere,

idari yaptırım kararı vermeye yetkili Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı taşra teşkilatı içerisinde yer alan Hatay Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün yapılan denetimler sonucu idari para cezası düzenlemeye yetkili olduğu cihetle, işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, itirazın bu nedenlerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden yönünden; Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden yönünden;

Bozma nedenine göre; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden bakımından inceleme yapılması sonuca etkili olmayacağından bu husus inceleme dışında bırakılmıştır.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriklerindeki hususlardan (1) numaralı neden yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2.İskenderun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/2711 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-c maddesi uyarınca, aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere dosyanın, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, bozma nedenine göre; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden bakımından KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,