Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/12194 K.2023/5678

Kabahatli hakkında, 2918 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, aynı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 48 inci maddesinin beşinci ve dokuzuncu fıkraları, uyarınca idari para cezası uygulanmasına ... belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Balıkesir 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 15.04.2021 tarihli 2021/845 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Balıkesir 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 06.05.2021 tarihli ve 2021/2074 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği ve bu şekilde kararın kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.08.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113690 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113690 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “ 2918 sayılı Kanun'un 48/5. maddesinde yer alan "Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa

bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve ... belgesi altı ... süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır." şeklindeki açıklamalar da nazara alındığında somut olayda kabahatlinin alkolmetreye üflememesi ve kan vermemesi sebebiyle alkol ölçümünün yapılamadığı, kabahatli hakkında alkolmetreye üflememesi kabahatinden dolayı ayrıca idari para cezası verildiği anlaşılmakla, kabahatli hakkında alkollü araç kullanmaktan ayrıca ceza verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Dosyanın tetkikinde, kabahatli hakkında 2918 sayılı Kanun'un 48 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca IL 438941 sayılı tutanakla uygulanan idari para cezasına ilişkin olarak, Balıkesir 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 06.05.2021 tarihli ve 2021/2074 D.İş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunduğu,

ancak 5326 sayılı Kanun'un 28 inci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca 3.000,00 TL ve altındaki idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararların kesin olduğu cihetle, her ne kadar kabahatli,

başvurusunun reddine dair karara itiraz ederken tüm idari yaptırım karar tutanakları yönünden itirazda bulunmuş ve Balıkesir 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.05.2021 tarihli ve 2021/2074 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmiş ise de Balıkesir 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 15.04.2021 tarihli 2021/845 D.İş sayılı kararının IL 438941 sayılı tutanakla uygulanan 2.698,00 TL idari para cezası yönünden itirazı kabil olmadığı ve Balıkesir 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.05.2021 tarihli ve 2021/2074 D.İş sayılı itirazın reddine dair kararının, bu idari para cezası yönünden, hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.

2.Yukarıdaki açıklama ışığında, Balıkesir 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 15.04.2021 tarihli 2021/845 D.İş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,