Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/12195 K.2022/18309

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 56/4. maddesi delaletiyle 63/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 2.050,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2020 tarihli ve 2018/774 esas, 2020/313 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12/09/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/11/2022 tarihli ve KYB. 2022/120763 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin 5809 sayılı Kanun’un 56/4. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 63/10. maddesinde düzenlenen önödemeye tâbi suç kapsamında kaldığı, soruşturma aşamasında düzenlenen önödeme önerisinin usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmeden Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında 05/11/2018 tarihli iddianame tanzim edilmesi üzerine, Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2020 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de;

Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2020 tarihli kararından önce, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında 05/11/2018 tarihli iddianamesinden sonra, 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 75 inci maddesinin birinci fıkrasına birinci cümlesinden sonra gelmek üzere.

"Failin on gün içinde talep etmesi koşuluyla bu miktarın birer ay ara ile üç eşit taksit hâlinde ödenmesine Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilir.

Taksitlerin süresinde ödenmemesi hâlinde önödeme hükümsüz kalır ve soruşturmaya devam edilir." şeklinde bir düzenleme eklenmesine rağmen, soruşturma aşamasında sanığa usulüne uygun önödeme önerisi tebliğ edilmediği gibi Mahkemesince de 7188 sayılı Kanun uyarınca önödeme hususuyla ilgili olarak taksit miktarlarına ve ödeme şekline ilişkin getirilen düzenlemelere yönelik açıklamaların yer alacağı bir ödeme emrinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;